Verhaal

De Melkbus (DE WIEZER 2016-10-25)

Hier stoa ie dan; verroest, leug en koalt. Vrogger de trotse melkbus, de drèger van het witte goald

Mer now hej zo völle heurt
dat ze oe mer noa ’n zolder hebt steurt.
Vrogger as dertig liter bus
stun ie bekend in alle heuke.
Op oen kop de zêf – in oen hals de deuke.
Het melk keuln dat was veur oe nen toer
ze zet’n oe tot an de schenne in de drenkkoel.
Het wêêr was mangs zo heet en zoel.
Ie konn der joa wa niks an doon
mer ’n ander môn waij wa zoer.
En toch hej dat allmoal deurstoan.
Ie bint er goan op transport – deur de knipgeer
en lang stun ie an’n diek.
En deur weer en wind kwam ie al rammelend an
bie de botterfabriek.
Uren en dagen lag ie op ’t melkrek te dreug’n.
Met zand en aske wun ie schuurt.
Dat zal ons nog lange heugen:
blaank op ’t rek, en netjes in ’t gelid.

Doar wönn altied naar op e vit’.
Bie nen groot’n boer stûn ie met een heel stel
in de melkkeuk’n te pronken as jonge meiden.
Mer bie nen klèèn’ boer stun ie an de weg;
deur de wekke alleen
mer ’s moandags met zien beiden.
Mer nou bi’j toch völl te klèèn
veur al die grote koppel beest.
Ze zet oe an de kaant,
stukje trots van ‘t plattelaand.
Nou hej dan helemoal offedoan.
Of ai geluk hebt versiert ze oe.
Dan mag ie bie de leu in de halle stoan.
De melktanks kwamm as paddesteul oet de groond
veur het grote Coberco mös de deksel veurgood op oen moond.
Teg’n zo’n groot ding heb ie, o bus
gen lèven mèèr.
Hier stoa ie dan, dat kwam der van
ie wan’ van goeie wil, mer nou stoa ie stil.
Het bussenbestoan veur melk is volbrach.
Wel har dat nou ooit e dag ?
Hier stoa ie nou; verroest, leug en koolt.

Reacties

Onderdeel van het thema: