Verhaal

Onderstaand verhaal is een vervolg op de publicatie in week 11

Auteur: 
Uit: De Wiezer

Onderstaand verhaal is een vervolg op de publicatie in week 11 en geschreven door Janny Wassink oud ambtenaar van de Burgelijke Stand van de gemeente Wierden. Vandaag Deel 2.

Verder kwamen ze bij bosjes in trouwstoeten het gemeentehuis in: kinderen en toekomstige kinderen uit voorgaande huwelijken, eigen lichtingen, en soms ook met zichtbare buiken,
gescheiden, en daardoor tweede huwelijken, waarvan een aantal, soms klein grut, de sluier van de bruid droegen van de nieuwe mama's, asielvluchtelingen waar je voor de snelle voltrekking eerst
uitgenodigd werd voor een gezamenlijke maaltijd: het Engels was heel pover ( iemand van vluchtelingenwerk waarschuwde mij dat het alleen om het jawoord ging) maar een keer eerder was het kwaad al geschied: toespraken etc. in het Nederlands); dan de bezoeken aan het toilet van bruiden met assistentie en tijd, een bruidspaar dat per paard en wagen uit de regio kwam, en veel te laat was omdat de paarden onderweg te veel hinnikten. Daardoor volgde er alleen maar de plechtige ceremonie met het jawoord, want er stond al weer een ander bruidspaar op de trappen. Nog zoiets: Vrienden van een
bruidegom met zijn motorclub die tijdens de huwelijksplechtigheid alle supermarkten beroofden van rijst, en bij het uitgaan de trappen en de stralende zon en het paar in een mist lieten afdalen. Waarna
later een schoonmaakdienst kwam" Er waren mooie momenten tijdens gesprekken die hieronder kort zijn weergegeven, die kort maar krachtig elk hun eigen waarde en diepzinnigheid kregen. Om over na te denken en hun eigen inhoud. Soms was het spannend of ik er wel een leuk verhaal van zou kunnen maken, willen ze wel praten. Bepaalde dingen kwamen extra vaak voor als je naar hun verhalen
luisterde: veel van de bruidsparen hadden vroeger in de couveuse gelegen, duidelijk wat minder in stuitliggíngen of tangverlossing, of te klein en licht geboren. Je zei dan dat ze er erg goed waren
doorgekomen, er heel goed (soms te goed) uitzagen: bomen van kerels en blozende vrouwen. Er wordt momenteel wat minder uit huis getrouwd omdat ze dikwijls zelfstandig wonen. Sluiers en kroontjes zie je haast niet meer. Nog wel veel wit maar niet zoveel stof en kant, dus bijna geen vermaakte doopjurkjes waarin jongetjes en meisjes al als gelijkwaardig werden beschouwd. Meer blote
schouders en rug en fellere kleuren. De leeftijd waarop getrouwd wordt ligt hoger dan in de periode 1500-1800. Wat verlangens en zeden betreft, is er echter toch niet zoveel verschil: groot is wel het verschil dat heel vroeger vaak alles in het stiekeme ging, schaamte groter was, maar het stiekeme genot was toen zeker even zo groot. Als je denkt een het vroegere zogenaamde nacht/raamvrijen etc. Een bekend gezegde uit de latere middeleeuwen uit het boek van "kent en versint" eer gij bemint" krijgt zeker ook nu weer meer aandacht omdat meningen zijn te horen over de snelheden, de  wísselíngen, en soms "het kent en bemint eer ge bemint" best wel nog wat meer tijd gemeen zouden moeten hebben met "kent en versint, eer dat ge bemint hoor je iets vaker. Och en stiekem, bekende hedendaagse literatuur uit het midden oosten, lrak etc. spreekt ook van het stiekeme genot op bovenverdiepingen van Moskeeën. Het onderwerp is van alle tijden. Heb ik gemerkt, maar ook wel opener geworden. Dat merkte ik aan de samenstelling en bonte kleurrijkheid van allerlei soorten en achtergronden alle bruidsstoeten in het gemeentehuis. Ik zou wel eens graag weten hoe/hoelang of na het jawoord alles is verlopen. En dan houd ik het maar op het gezegde: "trouwt neet met de oogn allene, mer ok met de oorn"."Maar het gaat altijd nog om liefde en verlangen naar het geluk samen, of zoals een bekend gezegde zegt: "habendum et tenendum: ofwel "om te hebben en te houden".

Wordt vervolgt!

Reacties

Onderdeel van het thema: